ณ กลางทะเลแห่งหนึ่ง มีเกาะอยู่เกาะหนึ่ง ซึ่งรวมทุกความรู้สึกต่างงๆ เช่น ความโกรธ ความรวย  ความสุข  ความเศร้า ความรู้ และความรักก็อยู่ที่เกาะแห่งนี้ด้วย



อยู่มาวันหนึ่ง ได้มีข่าวว่าเกาะแห่งนี้จะจมลง ทุกความรู้สึกก็ได้รีบลงเรือของตนแล้วหนีออกจากเกาะนี้ไป

มีเพียงความรักเท่านั้นที่ยังอยู่บนเกาะ อยู่จนถึงนาทีสุดท้ายก่อนเกาะจม

ความรักจึง ร้องเรียกเรือที่ผ่านมา นั้นคือเรือของความรวย แต่ความรวยไม่ให้ความรักขึ้นพร้อมกล่าวว่าบนเรือนี้มีเงินทองมากมายไม่ที่ให้เจ้าอยู่หรอก

ต่อมาเรือของความเศร้า ก็ผ่านมาความรักจึงร้องให้ช่วย แต่ความเศร้าบอกว่า ตอนนี้ข้าให้เจ้าขึ้นมาไม่ได้หรอกเพราข้ากำลังเศร้าข้าอยากอยู่คนเดียว



ต่อมาเรือของความสุขก็ผ่านมา แต่ความสนุขกำลังมีความสุขจึงไม่ได้ยินเสียงของความรัก


ก่อนที่เกาะจะจมในไม่กี่นาทีได้มีเสียงหนึ่งเรียกให้ความรักขึ้นเรือมาเปนชายแก่คนหนึ่ง จนไม่ส่งที่เกาะที่แห้งและปลอดภัย แต่ความรักก็ลืมถามว่าชายแก่ผู้นั้นเปนใคร


แล้วชายแก่ก็เดินหายไป  ความรักได้หันไปถามความรู้ว่าชายแก่ผู้นั้นเปนใคร  ความรู้บอกว่าชายแก่ผู้นั้นคือ เวลา  แล้วความรักก็ถามอีกว่าแล้วเขาช่วยฉันทำไม  ความรู้ก็บอกว่าก็มีเพียง  เวลาเท่านั้นแหละที่เข้าใจว่าความรักนั้นมีความสำคัญมากและยิ่งใหญ่ขนาดไหน